En honra aos meus amigos Alberte e Iria, escribo este artigo en galego.


Hoxe fun o acto do BNG pola igualdade da muller. Un mitin onde falaron Olaia Fernández Davila, Paz Abraira e o famoso Anxo Quintana .

O discurso de Quintana foi o que mais emocionou o público: falou da loita das mulleres dende fai moitos anos en Galiza. Esas mulleres que tiñan que traballar e coidar os nenos, mentres o home traballaba fora da casa.

Con todo, comparou a muller de hoxe con aquela muller. A nai, as avóas de hoxe teñen que estar na casa e non disfrutan de tempo para elas, lembrou que hai un curso onde poden asistir todas as mulleres e dedicar un momento para se mesmas.

Quintana apuntou cifras que respaldan esta afirmación como o feito de que o 63% dos dependentes son atendidos por mulleres “que perden a súa vida nisto, de aí o noso interese en potenciar a libranza do coidador, para dignificar o seu traballo”

(BNG)

Obviamente, as novas das últimas catro mulleres mortas pola violencia de xénero foi un tema recurrido polos tres políticos nos seus discursos, e pretenden que haxa polo menos sete xulgados, un por cada unha das cidades mais importantes de Galiza.

Un acto ao que acudiu moitisima xente. Alégrome dese espíritu político do ser humano, esas ganas de participar no que pasa ao redor.

Despois de isto, fun ao xantar da mocidade onde Anxo tamén acudiu. O momento de mais fervor foi cando invitou a que todo-los mozos e mozas voten o vindeiro 9 de marzo (e cando veu o Licor K tamén jeje). Outra vez sorprendeume a cantidade de mozos que asistiron ao xantar.

Non podemos ser apolíticos, temos que coñecer todo o que temos preto aínda que non sexamos do grupo ou o que sexa, pero podemos informarnos...que o saber non ocupa lugar.

Perdón o meu galego, sei que non é o mellor, pero o intento :)